تبليغاتX
بادکنک سوراخ - غزل

تنها   سلاح   من   کلمات   شکسته‌ای 
تا   بشكنم   دری   که به اصرار بسته‌ای

در   باتلاق    واژه    فرو می‌روم   و   تو
جان  دادن  مرا  به   تماشا  نشسته‌ای

دیگر  چه مانده از همه‌ی  واژه‌های من ؟
"اما"ی   نا امیدی   و  "آیا"ی  خسته‌ای

با    آن  نگاه   تلخ    گواراتر   از   عسل
خنجر بزن به من،  چه نزاع  خجسته‌اي !

بفرست  باز  سوي  سرانگشت‌هاي  من
از   جوخه‌ي   مبارز   موهات   دسته‌اي !

قلب  من  و  سر  تو سلاح  نبرد  ماست
بي‌شك تويي برنده‌ي اين جنگ هسته‌اي

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم مرداد 1387ساعت 22:54  توسط احسان شفیعی زرگر  |